|
بی براری بی براری کشتمه نه تش
گله
هر برارت بمیره شمشیرت کله
بوه که بی کورم وه بوه بوه
خوهرکه بی برارم
دل عالم می سوزه وه سی حال زارم
آسمو اوری گرت تیره وه تیره
خدایا کافر نه یینه دوتا برار
وایک بمیره
حکیمونه درد مه خیلی گرونه
داری درد دلم ،هه
رو، دو
لرسّونه
مردم درد مه که گوتنی نی
پایام کم جونو رم رتنی نی
کم بو دیره هنی هم جوونم
مه تونم یه عمری هنی واتو بمونم
ای دلم که چنینه ، سه کو پر آه و
خینه
بیا نرو بی تو داره آوفتو عمرم
می شینه
کم بو دیره ولله تازه عروسم
یه شو می حام وجا لوآت لویای
خاکه به اوسم
کم بو دیره می حام تا نفس آخر بجنگم
سی تقاص برارونم مه چی زخمی
پلنگم
ای دلم که چنینه سیکو پر آه و
خینه
بیا نرو بی تو داره آوفتو عمرم
می شینه |
بی
برادری منو کشته نه آتش گلوله
اگر
برادرت بمیره شمشیرت کنده
پدر بی
پسرم ای بابا بابا
خواهر بی
برادرم
دل عالم
می سوزد برای حال زارم
آسمون را
ابری گرفت سیاه و تیره
خدایا کافر نبیند دوتا برادر
باهم بمیره
حکیمان درد من خیلی مشکله
داروی درد دلم، ای وای، درآن لرستانه
مردم دردم که گفتنی نیست
پاهام کم جون و راهم رفتنی نیست
نگو دیره من هنوز جوونم
می تونم یک عمری هنوز باتو بمونم
این دلم که چنینه نگاه کن پر آه
و خونه
بیا و نرو بی تو داره آفتاب عمرم
می نشینه
ترا بخدا تازه عروسم کم بگو
دیره
یک شبی می خواهم بجا لبات لب خاک
را ببوسم
کم بگو دیره می خواهم تا نفس آخر
بجنگم
برای تقاص برادرانم من مثل پلنگ
زخمی ام
این دلم که چنینه نگاه کن پر آه
و خونه
بیا و نرو بی تو داره آفتاب عمرم
می نشینه |